sft. Samimiylikni bilmaydigan, riyokor, munofiq; soxta, qalbaki.
Samimiyatsiz odam.
«samimiyatsiz» boʻyicha 4 ta natija
sft. Samimiylikni bilmaydigan, riyokor, munofiq; soxta, qalbaki.
Samimiyatsiz odam.
ot Chin koʻngildan, begʻaraz, sidqidillik bilan qilingan xatti-harakat; samimiylik.
Koʻzlarida muloyimlik, samimiyat chirogʻi parpirab yonib turardi. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
Qutidor mehmonlarni ixlos va samimiyat bilan kutar, ziyofat quyuq-suyuqlari bilan toʻla-toʻkis davom etar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
ot Samimiy emaslik, samimiyati yoʻqlik; riyokorlik, soxtalik.
Bu yerdagi samimiyatsizlik va munofiqlik, bir-birini aldash Elmurod uchun oddiy bir haqiqat boʻlib qolgan edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
samimiyatsiz, ikkiyuzlama, riyokor;insincerity [ˌinsin›serəti] nosamimiylik