сфт. айн. Сафил.
Унинг [Тўғонбекнинг] сафолатли кунларида танишиб, ҳужрасидан жой берган эски қадрдони Алоиддин Машҳадийни пул, кийим билан ёʻқлаб турарди. — Ойбек, Навоий
Қидирув
«сафолатли» бўйича 2 та натижа
Луғат мақолалари
2 таот 1. Жуда ёмон, ночор аҳвол, абгорлик.
Сафолатга тушмоқ.
Кўчанинг икки томонида бўғот томли, қинғир-қийшиқ хароб уйлар, ярим қулаган деворлар оқшом қоронғисида дардли манзара ясайди, сафолатдан, ёʻқчиликдан қўрқинч сукутга чўкади, қоронғида аста-аста эриб ёʻқолади. — Ойбек, Танланган асарлар
2. Ярамас хатти-ҳаракат ёки хулқ-атвор; разиллик, разолат.
Ҳаёт оёқларига одат, шариат кийгизган разолат ва сафолат кишанларини парчалаб ташлаёлмаганидан, ҳалигача ёр кўксига бош қўйиб, Севаман! деб айтолгани ёʻқ. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча