ot 1. Juda yomon, nochor ahvol, abgorlik.
Safolatga tushmoq.
Koʻchaning ikki tomonida boʻgʻot tomli, qingʻir-qiyshiq xarob uylar, yarim qulagan devorlar oqshom qorongʻisida dardli manzara yasaydi, safolatdan, yoʻqchilikdan qoʻrqinch sukutga choʻkadi, qorongʻida asta-asta erib yoʻqoladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Yaramas xatti-harakat yoki xulq-atvor; razillik, razolat.
Hayot oyoqlariga odat, shariat kiygizgan razolat va safolat kishanlarini parchalab tashlayolmaganidan, haligacha yor koʻksiga bosh qoʻyib, Sevaman! deb aytolgani yoʻq. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha