Qidiruv

esk. kt. Yuz.

Xudoyi taolo bir oʻgʻil ato qilgʻon erdi, sad hayfki qizamiq degan kasal birlan qazo qildi. — A. Qodiriy, Kichik asarlar

Sadofarin qilib kelgan hiylangga. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli

ot bot. Emanlar oilasiga mansub sershox, sersoya daraxt.

Sada soya berar, tol xoda berar. — Maqol

Toʻla xola sadaning gʻadir-budur poʻstlogʻini behol barmoqlari bilan silab, yuziga surtdi. — I. Rahim, Ixlos

Tosh ustida koʻkargan sada Boshim uzra boʻlur soyabon. — B. Boyqobilov

ot Tovush, ovoz.

Nogʻoralar gumburi va karnaylar sadosi yana osmon-u falakka chiqdi. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo

Kungurador shiftlar qarsak sadolaridan titrab ketdi Oʻ. — Hoshimov, Qalbingga quloq sol

ot tar. Vaqf va din ishlari bilan shugʻullanuvchi amaldor.

Bu sheʼrni eshitgan qozi-yu sadrlar, muhtasiblarning sochi tikka boʻlib ketdi. — P. Qodirov, Avlodlar dovoni

U [Navoiy] sadrlardan bir nechasini yigʻib, vaqf ishlarining ahvoli haqida maʼlumot oldi. — Oybek, Navoiy

ot 1. Ayrim mollyuskalar chigʻanogʻidan olinadigan oq, yaltiroq dur.

Sadafsiz dur boʻlmas, Tikansiz gul boʻlmas. — Maqol

2. sft. Sadafdan yasalgan, tayyorlangan.

Zebixon Adolatga misr ipidan tikilgan toʻn bilan oldiga sadaf tugmalar qadalgan nimchani uzatdi. — S. Zunnunova, Hikoyalar

3. sft. koʻchma Sadafdek oppoq, yaltiroq.

Gulsum ham boshini koʻtardi va sadaf tishlarini koʻrsatib, iljayib qoʻydi — P. Tursun, Oʻqituvchi

Yuksakdan kelasiz, ey togʻ suvlari, Sadaf choʻqqilarning yuzini yuvib. — Gʻayratiy

ot Kamalak oʻqlari joylanib, belga bogʻlanadigan yoki yelkaga osib yuriladigan asbob; tirdon, oʻqdon.

Qizlarning ham, yigitlarning ham bellarida oʻq-yoy va sadoqlarida oʻqlari bor edi. — M. Osim, Toʻmaris

Ulugʻbek yelkasidan kamonini oldi, sadoqdan oʻq-yoy olib, kamonga joyladi. — B. Ahmedov, Ulugʻbek