от 1. Тиланчига, муҳтожларга бериладиган хайр-эҳсон.
Шоқосим паст, аянчли овоз
билан бир нималар сўзлаб, ўткинчилардан садақа сўрайди. — Ойбек, Танланган асарлар
Эшикдан кириб келган тиланчи садақа сўради. — Муштум
2. Худо ёʻлига, азиз-авлиёларга улардан нажот истаб қилинадиган эҳсон; қурбонлик.
Адолатга қизамиқ чиққанда, эр-хотин уч кунгача киприк қоқмасдан унинг тепасида ўтиришди, қўлларига илинган ҳар бир нарсани унинг бошидан айлантириб, садақа қилиб юборишаверди. С. — Зуннунова, Гулхан
3. Олувчи назарида садақа бўлиб туюладиган хайр-эҳсон, пул.
Хотинингиз сизни аллақачон унутибди, садақаларингизга муҳтож эмас экан, деб айтинг. — С. Аҳмад, Кадр-дон далалар
Ўтган куни пул юборган эдим, олмабди. Менга садақа керак эмас, судга бериб, қонуний алимент оламан, деган эмиш. — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар
- Бош-кўзидан садақа Сарф қилинган пул, ёʻқотилган ёки бировга берилган нарса, мол-дунёга ачинмасликни билдирувчи ибора. Пулига тирноқча ҳам куймасди, болаларимнинг бош-кўзидан садақа, дерди — Р. Файзий, Ҳазрати инсон
- Жоним садақа (бўлсин) Бировга чексиз ҳурмат-эҳтиромни ифода-ловчи, сиз учун жонимни ҳам беришга тайёрман мазмунида айтиладиган ибора. Хуш келибсиз, бош устига, султоним, Сиздан садақадир бир ширин жоним! — Ширин билан Шакар
- Садақа(си) бўлмоқ Кимсанинг қур-бони бўлмоқ; кимса ёки нарсага жон фидо қилмоқ; айланмоқ, ўргилмоқ. Доно одамга садақа бўлсанг арзийди. — Ойбек, Танланган асарлар
- Садақайи одам кет Анзират хола Сидиқжонга Вой, садақайи одам кетинг, наҳот киши шундай хотинини, шундай болани қўйиб, бу ёқларда юрса! деганидан кейин чеҳраси очилди. — А. Қаҳ\ор, Қўшчинор чироқлари
- Садақаси кетмоқ Тушунган одамнинг садақаси кецанг арзийди. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар