Қидирув

от 1. Ўз сўзида, фикрида мустаҳкам туришлик; матонат, чидам, бардош; букилмас ирода; қатъийлик.

Мард кишига ярашар Аҳдга вафо ва сабот. — М. Шайхзода

Сабот ва матонат кишиларимизнинг асосий фазилати бўлиб қоляпти. — Н. Сафаров, Оловли излар

Лекин қутулмоқ ёʻқ ҳижрон дастидан, Фақат қалбимизда бардош ва сабот. — А. Орипов

2. айн. Қунт.

Сабот билан ўқимоқ.

от Ишдан ошкора бош тортиш ёки ўзини ишлаётган кўрсатиб, аслида ишни бузиш, бўшаштириш; ишга зимдан ёки ошкор қаршилик кўрсатиш.

Саботаж қилмоқ.

сфт. 1. Ўз сўзида, маслагида қатъий турувчи, мустаҳкам иродали; турғун, собитқадам.

Саботли одам. Салобатли бўлма, саботли бўл. — Мақол

2. Зўр бардошли, чидамли, матонатли.

Севгимиз ширин, тотли, Лаззатин бирга тортдик. Ҳижронга берган бардош Мен эмасми саботли. — Ғайратий

3. айн. Қунтли.

сфт. кт. Саботли, мустаҳкам иродали.

Саботкор қўшин. Саботкор халқ.

сфт. 1. Ўз сўзида, ваъдасида қаттиқ, тура олмайдиган, иродаси бўш, айнамачи.

Олимжон баъзи сўзида сабоциз зиёли ва очиқ фикрларнинг ҳеч бирига қўшилмас ўз маслак ва матонатини, ёш бўлса ҳам, қўлдан бермас эди. — Ҳамза, Танланган асарлар

2. Қийинчиликларга чидамсиз, бардошсиз.

Сабоциз одам.

3. айн. Қунциз.

от Саботаж билан шуғулланувчи (одам), саботаж қатнашчиси.

— Умар ака масаласида келдим, — деди Анорхон Комилжонга қараб. — Уйида ётиб олибди. Калламни олсангиз ҳам, муҳрни топширмайман, деяпти. — Кўрдингизми? — деди у Муродовга қараб. — Ўчакишини қаранг! Нима қилса бўларкан бу саботажчини? — И. Рахим, Ихлос