ot esk. Birga oʻqigan, saboq olgan kishi; maktabdosh.
Madrasaning hovlisiga kirsam, saboqdosh sheriklarimdan bir nechasi piqillashib yigʻlashib oʻtirishibdi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
Ammo [Anvarning] ayniqsa xush koʻrgan kishilaridan birinchisi Raʼno va ikkinchisi maktabdagi shogirdlardan saboqdosh sherigi Nosim ismli bola edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon