sft. Din peshvosi, din yoʻlida, diniy lavozimda xizmat qiluvchi, uni targʻib etuvchi diniy kishi; dindor.
Erta bilan Sulton Abusaid mirzo Buxoroning ruhoniy va nomdor kishilarini chorlab, ular bilan qisqa muloqotda boʻldi. — Mirmuhsin, Meʼmor
Zohir shayx, ogʻasidek ruhoniy boʻlgani bilan, ogʻasi kabi arzimagan narsaga lovullab ketadigan tajang, jahldor emas, koʻngilchan, rahmdil kishi edi. — S. Siyoyev, Avaz