ot
1.
Toʻgʻri, adil, tik.
Bu kun siz aytgan oʻshal Ofarin emas, ustoz, Musibat ostida rost qomati duto koʻrinur. — S. Abdulla
Toʻla, qaddini post tutgan holda, kallasini xiyol egib, erkakcha taʼzim qildi. — M. Ismoiliy, Bizning roman
2.
Haqiqatdan iborat boʻlgan, haqiqatga asoslangan; toʻgʻri, chin.
Rost gap. Rost soʻz —haqqa qaror. — Maqol
Yolgʻonchining rost soʻzi ham yolgʻon boʻlur. — Maqol
— Boyagi semiz odam aytgan gaplar rost ekan, — dedi ichida [Sharofat]. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Rost aytyapman, buni men bir necha bor sinab koʻrganman. — X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati
3.
ot
Haqiqat, haq.
Rostga zavol yoʻq. — Maqol
Mahkam birgina shu Akbarov va Toshev masalasidagi haqni nohaqdan, rostni yolgʻondan ajratib, toʻgʻri baholash uchun qancha kuch, vaqt, qunt, iroda kerakligini endi aniq koʻz oldiga keltirdi. — P. Qodirov, Uch ildiz
Yodgor shundoq boʻlishini bilgandirki, rostini aytgandir. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
4.
krsh. s. vzf.
Toʻgʻri.
[Saodat:] Voy, nima deb aljiraysan? Avji oʻynab-kuladigan chogʻing-ku. Rost, baʼzi vaqtda dunyodan chiqib ketging keladi. Dunyo qursin, gʻam koʻp. — Oybek, Tanlangan asarlar