ot 1. Xatti-harakat, yurish-turish, qadam olish.
Lekin ado boʻlgur meni xushlamadi, raftorim, yurish-turishim yoqmagan emish. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar
Oq kapitanni tanigandi, albatta, biroq uning raftoridan gʻirt telba ekanligini anglab, yanada hayratga tushdi. — Yoshlik
Asqar ota, bu hurmatli juvon boshqa xotinlardan raftori bilan ajralib turar, degan bir oʻyda edi. — A. Qahhor, Xotinlar
2. kt. koʻchma Yuz, bet; tashqi koʻrinish.
Yunusxonning raftori duv qizarib, zumda asliga qaytdi. — Yoshlik
Sal chimirilgan qoshlari demasa, Avazning raftoridan bir nima anglab olish qiyin edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik