sft.
1.
ayn.
Tarbiyachi.
Rahmatilla Obidiy internatga muallim va murabbiy boʻldi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Murabbiy — bola qalbida nish ura boshlagan umid gʻunchalarining mehribon sohibidir. — R. Usmonov, Odobnoma
2.
Ish-faoliyatda rahbarlik, rahnamolik qiluvchi; ustoz, rahnamo.
Alisher Navoiy vafot etgan edi. Bobur oʻziga ulugʻ bir murabbiy topdim, deb suyunib yurganda, oʻgay taqdir uni bu madadkoridan ham judo qilgan edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Xosiyatxon faqat Naziraning ustozigina emas, qanchadan-qancha qiz-juvonlarning murabbiysi. — Yo. Shukurov, Margʻilon goʻzali
3.
Sportning muayyan turi boʻyicha yakka va jamoaviy tarzda mashqlar qildirish orqali muayyan koʻnikmalarga oʻrgatuvchi, tegishli sohadagi malaka-mahoratni oʻstiruvchi ustoz; trener.
Murabbiyning soʻzlariga koʻra, kelishuv JAR (Janubiy Afrika Respublikasi) futboli mutasaddilari Braziliyaga kelganda amalga oshadi. — Gazetadan