fl.
1.
Yetib yoki tutib olish uchun orqasidan yugurmoq, quvlamoq.
Kiyik quvgan quyonni payqamas. — Maqol
Ilon quvsa, yoʻlga qoch, tuya quvsa, oʻrga qoch! — Maqol
Quvgan dushmanimni qoʻlga tushirdim. — Malikayi ayyor
Olmazorga yetganida, kimdir ortidan quvib yetdi. M. M. — Doʻst, Lolazor
2.
Biror joy-makondan majburlab ketkazmoq (joʻnatmoq); haydamoq.
Momo qoʻliga kaltak olib, bolalarni quvibdi. — Ertaklar
[Juman:] Bechora bolalarni issiq inlaridan quvib chiqarganlaring ham yetar, taxtada nima gunoh? Yoqma! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Shiddatli shturm natijasida dushman mudofaa marralaridan quvib chiqarildi. — N. Safarov, Jangchi shoir
3.
koʻchma
Mansab, lavozim va shu kabilardan chetlatmoq, boʻshatmoq, haydamoq.
Biroq sal fursat oʻtmay, hokim toʻra tilmochni ishdan quvdi. — S. Ahmad, Hukm
4.
koʻchma
Yoʻq qilmoq; haydamoq.
Tashvish qiz bolaning husnini olarkan, shoʻxligini ham, ovozidagi latofatini ham quvarkan. — S. Ahmad, Ufq
Koʻzga ajib ravshanlik baxsh etuvchi yashil koʻkatlar tarovati kechadan beri gʻamnok dilini erkalab, koʻksidagi ranj-u alamni quvgandek boʻlardi. — S. Siyoyev, Avaz
5.
koʻchma
Hayoti, ish-faoliyatida biror yoʻl-yoʻriq, usul va shu kabilarga qattiq amal qilmoq; biror ish-amalni qattiq tutmoq, unga berilmoq.
Xaliljon ham akalarining yoʻlini quvdi: maktabda oʻqib turib aviaklubga qatnadi. — S. Akbarov, Otaning xayollari
— U faqat oxiratni deb yashagan, umr boʻyi savob quvgan, — dedi chol. — A. Muqimov, Qopqon
Joningda qasding bormi, muncha aroqni quvmasang. — Mushtum
6.
koʻchma s. t.
Yurib-yelmoq (piyoda yoki ulov bilan).
Telpagini yelviratib, Oʻzbaklarni dalviratib, Urganch elga quvib yetdik. — Yusuf va Ahmad
Koʻp yerlarni men axtardim ot quvib, Hech koʻrmadim Asad Shodmon qorasin. — Malikayi ayyor
7.
Iz quvmoq Izidan taʼqib qilmoq.
Qoʻr-boshilar ichidan qochib, mening orqamdan iz quvib kelgansan — Gʻayratiy, Unutilmas kunlar
Bolta muallim boshliq yetti-sakkiz chogʻli yigit izlaridan quvib kelar — N. Norqobilov, Toʻqnashuv