Қидирув

сфт. Қувонишга арзийдиган, қувончга сабаб бўладиган.

фл. Хурсанд бўлмоқ; севинмоқ.

Дадаси шаънига айтилган мақтовлардан бола қувониб кетди. — С. Аҳмад, Уфқ

Адолат тунги сувни шимириб тирилаётган ҳар бир ғўзани кўриб қувонарди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Салимхон билан Умид ота-боладек бирга овқатланишди. Уларни кузатиб ўтирган Сунбулхон ая ич-ичидан қувонарди. — Мирмуҳсин, Умид

от Қувониш ҳис-туйғуси; хурсандлик.

Болтабой отанинг қувончидан Ширмонхон ҳам беҳад шод эди. — С. Зуннунова, Олов

Тўй. Бу сўз камбағалнинг уйини шодликка, қувончга тўлдиради. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ

Адабиётга яшнаб кирган ёшларни кўриб қувониб кетаман ва бу қувончимни ўша ёшнинг ўзига миннатдорчилик изҳор қилиб айтаман. — К. Қаҳҳорова, Чорак аср ҳамнафас

адв gladly, with joy

от шв. Кишига қувонч, шодлик бағишлайдиган, кўнглини кўтарадиган, хурсанд қиладиган энг азиз кимса, нарса.

Тоҳиржон менинг овунчоғим, отасининг қувончиғи бўлиб қолди, уни ардоқлаб ўстира бошладик. — М. Жўра, Изтироб

сфт. 1. Қувончни ифодаловчи, шодлик ва хурсандликни акс эттирган; шодлик ва хурсандлик билан тўлган, севинган, шод, қувноқ.

Қувончли табассум. Қувончли юз.

Элмурод ва унинг дўстлари қувончли, порлоқ кунларининг қандай ўта-ётганини сезмасдилар. — П. Турсун, Ўқитувчи

Бахмал қирғоқларни тўлдириб оқди Бахтиёр элимнинг қувончли саси. — Ғайратий

2. Кишига қувонч бағишлайдиган, қувонса, хурсанд бўлса, севинса арзийдиган.

Қувончли натижа. Қувончли хабар.

Шу вақт Юрев баталонининг жангчилари учун яна бир қувончли ҳодиса юз берди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

Ана шундай қувончли кунларнинг бирида тўсатдан бошимга фалокат тушса бўладими! — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ