Поиск

fl. Quvdirmoq feʼlining majhul nisbati.

fl. 1. Yetib yoki tutib olish uchun orqasidan yugurmoq, quvlamoq.

Kiyik quvgan quyonni payqamas. — Maqol

Ilon quvsa, yoʻlga qoch, tuya quvsa, oʻrga qoch! — Maqol

Quvgan dushmanimni qoʻlga tushirdim. — Malikayi ayyor

Olmazorga yetganida, kimdir ortidan quvib yetdi. M. M. — Doʻst, Lolazor

2. Biror joy-makondan majburlab ketkazmoq (joʻnatmoq); haydamoq.

Momo qoʻliga kaltak olib, bolalarni quvibdi. — Ertaklar

[Juman:] Bechora bolalarni issiq inlaridan quvib chiqarganlaring ham yetar, taxtada nima gunoh? Yoqma! — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Shiddatli shturm natijasida dushman mudofaa marralaridan quvib chiqarildi. — N. Safarov, Jangchi shoir

3. koʻchma Mansab, lavozim va shu kabilardan chetlatmoq, boʻshatmoq, haydamoq.

Biroq sal fursat oʻtmay, hokim toʻra tilmochni ishdan quvdi. — S. Ahmad, Hukm

4. koʻchma Yoʻq qilmoq; haydamoq.

Tashvish qiz bolaning husnini olarkan, shoʻxligini ham, ovozidagi latofatini ham quvarkan. — S. Ahmad, Ufq

Koʻzga ajib ravshanlik baxsh etuvchi yashil koʻkatlar tarovati kechadan beri gʻamnok dilini erkalab, koʻksidagi ranj-u alamni quvgandek boʻlardi. — S. Siyoyev, Avaz

5. koʻchma Hayoti, ish-faoliyatida biror yoʻl-yoʻriq, usul va shu kabilarga qattiq amal qilmoq; biror ish-amalni qattiq tutmoq, unga berilmoq.

Xaliljon ham akalarining yoʻlini quvdi: maktabda oʻqib turib aviaklubga qatnadi. — S. Akbarov, Otaning xayollari

— U faqat oxiratni deb yashagan, umr boʻyi savob quvgan, — dedi chol. — A. Muqimov, Qopqon

Joningda qasding bormi, muncha aroqni quvmasang. — Mushtum

6. koʻchma s. t. Yurib-yelmoq (piyoda yoki ulov bilan).

Telpagini yelviratib, Oʻzbaklarni dalviratib, Urganch elga quvib yetdik. — Yusuf va Ahmad

Koʻp yerlarni men axtardim ot quvib, Hech koʻrmadim Asad Shodmon qorasin. — Malikayi ayyor

7. Iz quvmoq Izidan taʼqib qilmoq.

Qoʻr-boshilar ichidan qochib, mening orqamdan iz quvib kelgansan — Gʻayratiy, Unutilmas kunlar

Bolta muallim boshliq yetti-sakkiz chogʻli yigit izlaridan quvib kelar — N. Norqobilov, Toʻqnashuv

ot 1. Katta, yoʻgʻon sopol truba.

Obrahaga quvur qoʻymoq.

2. Suv, bugʻ, gaz va shu kabilarning oqishi uchun temir, beton va boshqalardan ishlangan uzun, ichi boʻsh maxsus qurilma.

Gaz quvuri. Neft quvuri. Suv quvuri.

Kozim temir quvurlardan sharqirab suv otilayotgan hovuzchaga duch keldi. — E. Usmonov, Yolqin

Soʻngra undan bogʻ tomonga qaratib diametri 80 millimetr boʻlgan polietilen quvurlar tor-tildi. — Fan va turmush

3. s. t. Ayrim asbob, qurol kabi narsalarning quvursimon qismi; stvol.

Tepaliklarning etagida ogʻir toʻplar, uzun quvurlari osmonga koʻtarilgan zenitkalar turadi. — A. Qahhor, Oltin yulduz

Keyin [samovarga] pistakoʻmir solib, quvuriga mahsi kiydirib, dam berdi. S. — Ahmad, Ufq

Ibrohimbek toʻpponcha quvurini oʻziga qaratib, ichiga pufladi. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik

ot 1. Oʻz joyi, vatanidan haydash, quvish, surgun qilish, qilinish xatti-harakati, holati; shunday holatdagi hayot.

Qoʻqon atroflarida, Soʻx va Hushyor degan joylarda Bobur ikki yil quvgʻunda yurgan. — Yoshlik

Ular zindonlarda, turmalarda, quvgʻunlarda edi. — Oybek, Nur qidirib

Avaz, bir tarafdan, quvgʻunga uchrab, mana shu dala-tuzga kelib qolganiga xursand edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Oʻz joyi, vatanidan quvilgan, shunday holat, sharoitda yashovchi shaxs.

Quvgʻunlarni yurtga qaytarib, gunohga botdimi? — T. Malik, Qaldirgʻoch

ot 1. Quv ekanlik.

Uning quvligini hamma biladi.

Lekin quvligi uchun ayblab boʻlmaydi shunday katta xoʻjalikni eplash uchun ozgina ayyor boʻlish ham kerak. — M. M. Doʻst, Lolazor

2. Quv odamlarga xos ish, xatti-harakat.

Janglarda botirlikdan koʻra quvlik, mohirlik, epchillik ish beradi. — T. Rustamov, Mangu jasorat

Oʻzi oʻlguday toʻgʻrisoʻz, gʻir-romlik, quvlikni bilmasdi. — Mirmuhsin, Umid

Xafa boʻlmagin-u, ukam, men sendan bunaqa quvlik chiqadi, deb hech oʻylamagan-dim. — H. Nazir, Koʻkterak shabadasi

3. Quv shaxsga xos his-tuygʻu, xislat va uning ifodasi.

Musa akaning quvligi tutdi. — Sharq yulduzi

Qancha quvlik, shoʻxlik bor edi Rahim akaning koʻzlarida. — F. Musajonov, Himmat

sft. 1. Doim, tabiatan xush kayfiyatli; xushchaqchaq.

bu oiladagilarning hammasi ham samimiy, quvnoq va oqkoʻngil ekanligiga ishongan sayin, bu oʻngʻaysizlik oʻrtadan koʻtarilib borardi. — S. Zunnunova, Olov

Mahdi tabiatan quvnoq, kuydi-pishdi edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Shod, xursand kayfiyatli; quvonchga toʻla.

Hammalari quvnoq, eginlari bashang. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar

U bugun juda quvnoq. — T. Ashurov, Oq ot

Bari oʻtib ketdi bir tush misoli, Eslayman goh mahzun, gohida quvnoq. — A. Oripov, Yillar armoni

3. Shod-xurramlik aks ettiruvchi, ifodalovchi.

Men sahnalashtirgan quvnoq komediya ham shu haqda — Gazetadan

Toshkent uz-bekning sanʼati, tovushi, Quvnoq muzikasi, kuyi, obroʻsi. — Gʻ. Gʻulom

Oʻsha quvnoq kulgi, hazil endi qandaydir jiddiyat, oʻy va gʻazab bilan aralashib ketgan edi. — S. Zunnunova, Olov