ot 1. esk. Quti-quti pul-dunyosi boʻlgan yirik boy; sarmoyador.
Yana Hirotning dongdor qutidor boyonlaridan bir nechasini kutib turishganini koʻrdi. — Oybek, Navoiy
2. tar. Qoʻqon xonligida: oliq-soliqlardan toʻplangan pullarni qabul qilib oluvchi, saqlovchi va xon xazinasiga topshiruvchi saroy amaldori.
— Axir qutidor ham boobroʻ odam-da, — dedi birinchi kishi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar