ot
1.
din.
Xudo yoʻlida qurbonlikka soʻyilgan yoki soʻyiladigan jonliq.
Qurbon soʻyish.
2.
koʻchma
Biror ezgu ish, ezgu maqsad yoʻlida yoki sevikli kimsa, narsa va shu kabilar uchun kurashda halok boʻlgan, jon fido qilgan kishi.
Ozodlik qurboni. Urush qurboni.
Yer kurrasining koʻp qitʼalarida bombalar portlar, minglab qurbonlar koʻksida qon oqardi. — S. Ahmad, Ufq
Urush qurbonsiz boʻlarmidi. — S. Zunnunova, Olov
3.
koʻchma
Tabiiy ofat, falokat, koʻn-gilsiz hodisa, kimsalarning qilmishi, manfaati va shu kabilar tufayli halok boʻlgan yoki katta zarar koʻrgan, qattiq aziyat chekkan kishi.
Yongʻin qurboni. Zilzila qurbonlari. Jaholat qurboni. Urf-odatlar qurboni.
Farida Zokirni gunohsiz bir qurbon deb bilib, qattiq achindi. — P. Qodirov, Uch ildiz
[Gʻulomjon:] Boʻlib oʻtgan mana shu gaplarning oʻzi tuhmatchilar qurboni boʻlib turganimni isbot qilishga yetib ortadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
4.
Qurbon bermoq Kishisi (kishilari) qurbon boʻlmoq; katta zarar, talafot koʻrmoq.
Talay urushlar koʻrdik, talay qurbonlar berdik. Guvoh — sochlarda oq-u manglayda ajinimiz. — Gʻ. Gʻulom
Beparvo boʻlmangiz, qoʻldan ketmasin Sonsiz qurbon berib qozonilgan baxt. — Sharq yulduzi
5.
Qurbon (erkaklar va xotin-qizlar ismi).