Қидирув

фл. Қултулламоқ феълининг орттирма нисбати.

тақл. с. 1. Суюқликни ютганда ёки оғзи тор идишдан қуйганда эшитиладиган товушни билдиради (асосан, этмоқ ёрдамчи феъли билан ёки такрор ҳолда қўлланади).

Қулт этиб пиёладаги сувдан ичди.

Мирёқубнинг қовоғи солинди, у анча вақтгача гапирмай, қулт-қулт чой ичди. — Мирмуҳсин, Тунги чақмоқлар

Шишани бурнига яқинлаштириб, қизиқсиниб тикилди-ю, даст кўтариб, қулт-қулт ича бошлади. — А. Кўчи-мов, Ҳалқа

2. Умуман, томоғидаги бир нарсани ютмоқ; ютинмоқ.

Алишер алланимани қулт этиб ютиб, ақлининг сўзига киришга жазм қилди. — М. Осим, Карвон ёʻлларида

Юзини четга буриб, чуқур уф тортди, қулт этиб ютинди. — А. Кўчимов, Ҳалқа

3. шв. айн. Қултум.

— Мен ўйлайманки, — деди Эргаш, яна бир қулт сув ичгандан кейин — С. Айний, Қуллар

фл. айн. Қултилламоқ.

от 1. Бир ютишли суюқлик миқдори; бир ютум.

Бир қултум сув.

[Умарали ота] Пиёладаги сўнгги қултум чойни ҳўплаб, ўрнидан турди. — А. Ҳамдам, Қишлоқ оқшоми

Пиёлани қўлига олиб, икки-уч қултум ютиб, бирдан ўхчиб юборди. — Мирмуҳсин, Умид

2. кўчма Озгина, бир қатра (суюқлик ёки суюқ овқат ҳақида).

\Жамила:\ Кетамиз! Бир парча куюк кулча, бир қултум шулон шўрвани ҳар жойдан ҳам топиб ичамиз! — Ҳамза, Бой ила хизматчи

с. такр. Қулт 1

фл. Қулт-қулт товуш чиқармоқ, қулт-қулт қилмоқ.

Шишадан қултиллаб тушаётган сув.