от 1. Қулочкаш қилиб Қулочини ёзиб, қулочкашлаб.
Хушмўйлов йигит қулочкаш қилиб офицернинг калласига солмоқчи эди, Аҳмаджон қўлини тутди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
2. кўчма Жуда узун, узундан-узун; жуда кенг.
Мажлисда нутқ қулочкаш, Сайрар томоқни қоқлаб, Машинадан бўлиб ғаш, Кўлда теришни ёқлаб. — С. Абдулла
Ҳар бир қулочкаш шеър аруз бўлавермагандай, ҳар бир шеър ҳам қўшиқ бўлавермайди. — Т. Тўла, Қалбдан куйлайман
3. кўчма Қучоққа сиғмайдиган, ёʻғон; қалин.
Ёв қўрғонини қамал қилиб, унинг қулочкаш баланд деворлари ёнига чодир ташлаган қўшин каби, одамлар тоғ этагига тўлиб кетдилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча