фл. 1. Бир-бирига ёпишиб, бирикиб, уланиб, бир бутунликни ташкил қилмоқ; қўшилмоқ, туташмоқ, ёпишмоқ.
Чуваланган бўйра устида пахтаси аранг қовушиб турган кўрпача. — Р. Азизхўжаев, Тўлғоқ емаган, жувон, бахтиёр кампир
Қўша қаримоққа муҳр бўлади Ҳаётда икки лаб қовушган бир зум. — Ғ, Ғулом
2. Қўшилмоқ, жуфтлашмоқ.
Боягидан бирмунча кучая тушган шамол гулни гулга қовуштириб, гўё бу икки ёшга: Сиз ҳам мана шу гуллар каби қовушинг, дегандек кўринар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
3. Иттифоқ, ҳамжиҳат бўлмоқ; бир-бирига монанд иш тутмоқ.
Улар бош-бошига қовушмайди.
Қовушмагандан кейин, албатта, қўлимиздан ҳеч иш келмайди-да. — А. Қаҳҳор, Сароб
4. Бир-бирига монанд, мувофиқ келмоқ, мос тушмоқ, уйғунлашмоқ, ёпишмоқ.
Суҳбат қовушмасди.
У [Саодат] қоғоз олиб, пленумда гапирадиган сўзларини ёзмоққа киришди. Аммо сўз сўзга, гап гапга қовушмади. — И. Раҳим, Ихлос
5. Бирор доирада, муҳитда ёки ҳолатда ўзини эркин ҳис этмоқ, эркин тутмоқ.
Танчада қовушиб ўтиролмайди
Бугун сизнинг олдингизда, худди бегонадай, қовушмай турганимга хафаман, Фотима! — П. Турсун, Ўқитувчи
Болалар яна интизор бўлишиб кутишди, қовушмай, кечагидай жим-гина ўтириб овқатланишди. — С. Абдуқаҳҳор, Кўзлар
6. Бирор ишни бажаришда тўғри ва чақ-қон ҳаракат қилмоқ.
Ишлаб юрган одам ҳар қандай ишга дарров қовушади. У ҳеч ишга қовушмайди.
- Қўли қовушмайди Ўрганмаганликдан ёки совуқдан, карахтликдан қўли ишга яхши келмайди, қўли келишмайди.