fl. 1. Bir-biriga yopishib, birikib, ulanib, bir butunlikni tashkil qilmoq; qoʻshilmoq, tutashmoq, yopishmoq.
Chuvalangan boʻyra ustida paxtasi arang qovushib turgan koʻrpacha. — R. Azizxoʻjayev, Toʻlgʻoq yemagan, juvon, baxtiyor kampir
Qoʻsha qarimoqqa muhr boʻladi Hayotda ikki lab qovushgan bir zum. — Gʻ, Gʻulom
2. Qoʻshilmoq, juftlashmoq.
Boyagidan birmuncha kuchaya tushgan shamol gulni gulga qovushtirib, goʻyo bu ikki yoshga: Siz ham mana shu gullar kabi qovushing, degandek koʻrinar edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
3. Ittifoq, hamjihat boʻlmoq; bir-biriga monand ish tutmoq.
Ular bosh-boshiga qovushmaydi.
Qovushmagandan keyin, albatta, qoʻlimizdan hech ish kelmaydi-da. — A. Qahhor, Sarob
4. Bir-biriga monand, muvofiq kelmoq, mos tushmoq, uygʻunlashmoq, yopishmoq.
Suhbat qovushmasdi.
U [Saodat] qogʻoz olib, plenumda gapiradigan soʻzlarini yozmoqqa kirishdi. Ammo soʻz soʻzga, gap gapga qovushmadi. — I. Rahim, Ixlos
5. Biror doirada, muhitda yoki holatda oʻzini erkin his etmoq, erkin tutmoq.
Tanchada qovushib oʻtirolmaydi
Bugun sizning oldingizda, xuddi begonaday, qovushmay turganimga xafaman, Fotima! — P. Tursun, Oʻqituvchi
Bolalar yana intizor boʻlishib kutishdi, qovushmay, kechagiday jim-gina oʻtirib ovqatlanishdi. — S. Abduqahhor, Koʻzlar
6. Biror ishni bajarishda toʻgʻri va chaq-qon harakat qilmoq.
Ishlab yurgan odam har qanday ishga darrov qovushadi. U hech ishga qovushmaydi.
- Qoʻli qovushmaydi Oʻrganmaganlikdan yoki sovuqdan, karaxtlikdan qoʻli ishga yaxshi kelmaydi, qoʻli kelishmaydi.