от 1. Бирор обектни қўриқ-ловчи қуролли шахс, шахслар гуруҳи; посбон, соқчи.
Ўрда қоровули.
Подшонинг Бухорога келиши муносабати билан кўчалар тозаланган, қоровул-у ясовуллар ёʻлларга тинмай сув сепишарди. — Мирмуҳсин, Меъмор
Арк қоровуллари кийимларини ечиб, кўрпаларига чўзилдилар. — С. Айний, Дохунда
2. Бирор обектга зиён-заҳмат етказмаслик, унда тартиб-интизом ва шу кабиларни сақлаш учун, қўриқлаш учун қўйиладиган шахс; қўриқчи.
Ўрмон қоровули. Боғ қоровули. Кўча қоровули.
Тошми дарвозаси олдида қоровул уларни тўхтатди. — Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири
Мозорни қиртишлаб тозалади. Гўристон қоровулига пул бериб, қуръон тиловат қилдирди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
3. Кузатиб, огоҳ бўлиб турувчи.
Умрзоқ кўприкнинг нариги четида қоровул бўлиб туриш учун кетди — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Лекин элликбоши Ёʻлчининг изига қоровул туширганлигидан хабардор бўлган Қоратой Ёʻлчининг тадбирларини маъқул кўрмади. — Ойбек, Танланган асарлар
4. ҳарб. Бирор обектни сақлаш, муҳофаза қилиш вазифаси юклатилган ҳарбий бўлинма.
Гарнизон қоровули.
Қоқ ярим кечада қоровуллар тревога кўтаришди. — Ойбек, Қуёш қораймас
5. Нишонга олиш учун милтиқ, пистолет каби қуролларнинг стволи учига ўрнатилган бўртиқча; мушак.
Аҳмаджон шошмасдан милтиғини ўнглади. Узоқдан думсиз калтакесакка ўхшаб кўринган фашистни қоровулга қўндириб, тепкини босди. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз