«қор» бўйича 1369 та натижа
Сув зарраларининг совуқдан бирикиши натижасида юзага келадиган оқ-пар шаклидаги ёғин.KAR
фл. 1. Суюқ ёки майда заррали сочилувчан нарсаларни бир-бирига аралаштирмоқ, қориштирмоқ.
Толқонни шакар билан қормоқ. Қатиққа шакар қориб ичмоқ.
Қўй сути, қўй мойига Упадек унни қориб — Қ. Муҳаммадий
2. Обдан аралаштириб етилтирмоқ, ийламоқ, пишитмоқ (шу ёʻл билан ўзи боғланиб келган сўз англатган нарсани тайёрлашни билдиради).
Лой қормоқ. Бетон қормоқ.
Кун чиқмасдан ун эладим, хамир қордим — Ойбек, Танланган асарлар
Ёрмат хўжайиннинг сигир-бузоқларига терт қориш билан банд бўлган хотинининг олдида тўхтади. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Булғамоқ, беламоқ, қориштирмоқ.
Лойга қормоқ.
Сел ғўзаларимизни меҳнатимизни ҳам тупроққа қориб олди-кетди-ю, аммо юрак қўримизни, виждонимизни оқизиб кетгани ёʻқ. — Й. Шамшаров, Кўрк меъморлари
Ўзингни балчиққа қориб, йиғлаб-ёлвориб, деҳқоннинг оғзидагини, косибнинг бўғзидагини умид этишга ор қилмайсанми, Матпано? — С. Сиёев, Аваз
4. кўчма Ботирмоқ, кўммоқ; гирифтор қилмоқ.
Чўпонни севолмадим, Ҳеч кўнгил қўёлмадим. Ғурбатга қорганимнинг, Девга юборганимнинг Сабаби шунда эди. — Ҳ. Олимжон
сфт. 1. зид. Ранг-туси мавжуд рангларнинг барчасидан тўқ; қозонкуя, кўмир тусидаги; оқ.
Қора қозон. Қора соч. Қора кўз. Қора сиёҳ.
Мўттихон буғдойранг, қора қош аёл эди. — С. Зуннунова, Олов
Чайла қамишлари аллақачон ёниб битиб, ёғочларигина қора кўмир бўлиб, чарс-чарс қилиб тутаб ётарди. — Н. Фозилов, Дийдор
2. Шу тусга мойил тўқ рангли; қорамтир.
Қора нон. Қора гилос. Қора тупроқ. Қора булут.
Нимқоронғида рухсоридаги нўхатдек қора холини аниқ кўрди. — С. Кароматов, Олтин қум
Қорани қора деманглар, Қоранинг ори келади. Қора майиз еганда, Қанддай ширин келади. — Қўшиқлар
Мулла Обид бўлса, афтига қора балчиқ сачратиб, ўзининг машҳур кетмони билан иш кўради. — А. Қодирий, Обид кетмон
3. Ис, қурум босган, қорайган ёки оқланмаган, пардозланмаган.
Қора уй.
Долоннинг ўнг тарафидаги кичик қора ҳужрада Полвоннинг ота-онаси ва боболари умр кечирган. — Ж. Шарипов, Хоразм
4. зид. Қоронғи; нурсиз, зиёсиз; ёруғ.
Бу кунги кеч Отабек билан Ҳомиднинг ҳаёт ва мамот масалаларини ўзининг қора қучоғига олган қоронғи бир тун эди — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Демак, юзимнинг бир томони кундек ёруғ-у, бир томони тундек қора экан. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати
Уч қадрдон, уч опа-сингил Зулмат қучган қора ўрмонда. — Х. Даврон, Қақнус
5. Шахмат, шашка каби ўйинларда оққа зид доналар ва шу доналар билан ўйновчи томон.
Қора билан ўйнамоқ. Қоралар ютди.
6. от Қора ёки қорага мойил нарса (кийим, мато ва шу кабилар).
Байроқларга қора тутмоқ (тақмоқ), Қозонга яқин юрсанг, қораси юқар — Мақол
Кенг қишлоқни партизаннинг Мотами қоплаб олди: Қора тақди ҳар билак. — А. Умарий
7. от Бирор нарсанинг узоқдан ёки қоронғидан кўзга ташланувчи акси, ифодаси; шарпа.
Оппоқ қорда одамларнинг қораси елиб-югурарди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Машина ёруғидан ҳам талвасага тушиб, олдинда чопиб бораётган жайрон қорасига кўзи тушиб, юраги ҳаприқиб кетди. — М. Мансуров, Ёмби
Кўп ўтмай ҳаво бурчида азамат ҳаво лайнерининг қораси кўринди. — С. Аҳмад, Жимжитлик
8. от Мўлжалга олинган ёки олинадиган нарса, нишон; мўлжал.
Қорага олмоқ.
Биринчи отган ёй қорадан бир қулоч юқори кетди. — Латифалар
Мерган бўлсанг, ўшал оғочни қорага олиб отғил. — М. Осим, Ўтрор
9. кўчма Умуман, салбий белгини, сал-бий белгига эгаликни билдиради; ёмон.
Қора ният. Қора кучлар.
Кечирасиз, мен ширингина базмингизни қора хабар билан музлатиб қўйдим. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Паранжи қурсин, мени шундай қора кунларга солди. — Ҳамза, Паранжи сирлари
Калладан қора хаёлларни қувиш керак, тушкунлик — энг ёмон душман. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
Шу гап билан бошқалар Қолди ер чизиб. Қора, шум тилаклари Ҳар ённи кезиб. — Ғайратий
10. от кўчма Нотўғри, ёмон, ярамас нарса, иш.
Ароқнинг ўзи оқ, қилмиши — қора. — Қанотли сўзлар
Гулнор энди ман тортмади. Соф номусига отилган қорани бутунлай ювиб ташлашга жазм қилди. — Ойбек, Танланган асарлар
Акангизга қора юқтирмаслик учун Ўктамни ҳам оқлаяпсизми энди? — С. Зуннунова, Кўзлар
11. Баъзи сўзлар билан қўлланиб, улар англатган нарсага хос белги-ҳолатнинг кучли даражасини билдиради.
Қора совуқ. Қора қон йиғлатмоқ.
Қора қишда тўй қилмай, Баттар бўлгур нокас гов — А. Орипов, Йиллар армони
Нима қилади ўзини қора қийноққа солиб?! — А. Мухтор, Туғилиш
Шундан кейин терлаб-пишиб, қора терга тушиб кетди. — М. Мансуров, Ёмби
12. кўчма эск. Маълум миқдордаги яхлит сумма.
Бир қора чўзсак, кифоя деб ўйлайман, озми, минг сўлкавой. — Ойбек, Улуғ ёʻл
13. Қора (эркаклар исми).
от 1. Қуръоннинг барча сураларини ёд олган ва уларни қироат билан ўқувчи шахс.
Қуръонни бошдан-оёқ ёд олган қорилар рўза ойида пул ишлаб қоладилар. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари
Қози ёнидаги Асад қорига юзланди: — Имом домла, ўқинг-чи, нима битибди буёнга. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Фотиҳа тортилгандан сўнг, қутидор ва Офтоб ойим қорига пул бердилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Кўзи ожиз, кўр киши (ҳурмат юзасидан уларни шундай атайдилар).
Таёқ ёʻл кўрсатар аъмо қорига, Ул ҳам кўнган қисматида борига. — Эрали ва Шерали
сфт. Кишига қаттиқ тегадиган; қўпол, дағал, тўнг.
Қўрс одам. Қўрс сўз. Қўрс муомала.
Унга юзма-юз келиб, бундай қўрс, бундай терс гапларни ҳеч вақт айтган эмас эдим. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Қўрс жавоб орага яна жимлик туширди. — С. Зуннунова, Гўдак ҳиди
Аваз ўз феълини билади: у инжиқ, юраги тор, қўрс. — С. Сиёев, Ёруғлик
от шв. Айн. бўйинбоғ.
қорли, қордан иборат бо'лган, қор... снежный
1. аяқ астıнда эзилив, басıлıв; 2. авıс. аяқ астı болıв, кемситилив, қор-ланıв.
1. қорли, қор ко'п ёг'адиган; а сновй а дай қорли кун; 2. қордек оқ, оппоқ 1. снежный; а сновй а дай снежный день; 2. белоснежный
қиш-қировли с. т. Совуқ, қор-ём-ғир билан кечадиган. Бойчечак чиққанлиги қиш-қировли кунлар ортда қолиб, кўклам яқинлашганлигини англатган. Газетадан
кунора рвш. Икки кунда бир, орада бир кун ўтказиб. Кунда, кунора ёғиб турган қор-ёмғир дардчилларни ўрнидан турғазмай қўйди. С. Кароматов, Олтин қум Кунора тугу
жонкашлик кам қўлл. Меҳнацеварлик, фидокорлик, фидойилик. Жонкашлик қилмоқ. Ёʻлчи ёзда ёниб, чанг-тупроқ ялаб, қишда қор-муз кечиб, бутун маҳрумиятларга, бут
Абдуазиз бой отасидан қолган мол-мулкни совуриб, қирқта жўрасидан ёрдам сўрайди, аммо улар ёрдам бермайди. Кейинчалик у карвон билан сафарга чиқиб, қудуқд
Етим қиз ғорда яшар экан, уни аждар қуш асраб, ўзига макон қилиб олади. Бир ботир йигит аждар қушни ўлдириб, қизни қутқаради ва у билан бахтли ҳаёт кек
Бу эртакда ўрмондаги ҳайвонларни доимий алдаб юрадиган бир доно мушук ҳақида ҳикоя қилинади. Мушук ўзининг айёрлиги билан турли вазиятлардан чиқиб кета
Бир йигит тасодифан алвастининг телпагини қўлга киритади ва шу орқали кўринмас бўлиб қолади. У алвасти билан бирга турли саргузаштларга дуч келади, жумлад
Андижонлик йигитнинг саргузаштлари ҳақидаги ушбу эртакда, йигитнинг бойга хизматга кириши ва турли қийинчиликларга дуч келиши тасвирланади. Унинг бошидан
Ақл ва Бахт дўст бўлиб, бир ўтинчининг ҳаётига аралашади. Бахт ўтинчига омад келтирса, Ақл унга қийин вазиятлардан чиқишга ёрдам беради.
1) баланд, юқори ер; 2) иккиси бир туг'илган бола, ҳасан-ҳусан
Хамиртуруш, ачитқи
пиликдан қилиниб мозор бошига қо'йиладиган чироқ; тунукадан қилинган пилтали қора чироқ
Кўл тубида бўладиган қора шилта лой.
