Қидирув

фл. 1. Зарбдан ёки касаллик натижасида қизармоқ, кўкармоқ; моматалоқ бўлмоқ.

Тош тегган жойи қонталашиб кетибди.

Унинг юзлари шилиниб, қонталашиб ётарди. — Мирмуҳсин, Чўри

2. кўчма Серқонликдан қип-қизил бўлиб турмоқ.

[Директорнинг] Семизликдан кўзлари қисилиб кетаёзган, қонталашган юзлари тирсиллаб, ёрилиб кетгудай. — А. Муҳиддин, Юзига чарм қоплаган киши

3. кўчма Қизил тусга кирмоқ, қизармоқ.

Уфқда қора тутун, қонталашган осмон. — Ғ, Ғулом

Зиндонбон, ҳозир ўлжасига ташланаётган ёʻлбарсдек, қонталашган кўзларида ҳирс секин-секин унга яқинлашиб келарди. — Мирмуҳсин, Меъмор

1. Шикастланишлар ва баъзи касалликлар таъсирида юмшоқ тўқималарга қон қуйилиши; қон қуйилган ҳолат, кўриниш. м . Мулла Тўрахон.. хавф-хатардан қутулганига ишонгач, қўш қўллаб эшикни очди ва қонталаш пешонасини кўрсатди. Ш. Рашидов, Кудратли тўлқин

Қонталаш доғлар

Банди қонталаш лабларини аранг қимирлатар, бироқ гапиролмасди — Ш. Тошматов, Эрк қуши

2. кўчма Қон тепиб турган, серқон, қип-қизил олмадек

Зайнобиддиннинг гўштдор, қонталаш юзларида ҳамиша жилмайиш — Мирмуҳсин, Тирик товон

3. кўчма Қизил тусга кирган; қизарган, қизил

Қонталаш уфқ. ят Қонталаш осмон хиралашиб, адирлар орқасидан этагини судраб оқшом кела бошлади — Ў. Ҳошимов, Чўл ҳавоси