«qondirilmoq» boʻyicha 153 ta natija
fl. Qondirmoq feʼlining majhul nisbati.
fl. 1. Talab darajasida yeb, ichib toʻymoq, nafsi orom olar darajada yemoq, ichmoq va shu kabilar
Uyquga qonmoq. Choyga qonmoq.
Salqin buloqlardan qonar yoʻlovchi. Mirtemir.
Sevgan qizi bilan hech boʻlmasa bir tomoshaga borib, bir qonib gaplashish istagi goʻyo uning qorongʻi koʻngliga yogʻdu sochganday boʻldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Ota-onasi, oʻrtoqlarini mehri qonib-qonib koʻrsa, diydorlariga toʻysa. — Gʻ. Rasul, Adolat
2. Koʻngli toʻlmoq, mamnun, xursand boʻlmoq, qanoat qilmoq.
Ozga ham qonmoq.
Yaxshi qoling, sevgan yurt-u diyorim! Xizmat qilib qonmay, qonga boʻyaldim. — Hamza
3. kam qoʻll. Qanoat, ishonch hosil qilmoq ishonmoq.
[Sodiq:] Mutalboy sizni obdan yaxshi biladur, Homid aka! Sizning qanday xizmatingiz borligiga ham qongan Ammo uning sizdan bir iltimosi bor ekan. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
QON 'tirik vujud aʼzo va hujayralarini oziqlantiruvchi, modda almashuvini taʼminlovchi qizil rangli suyuqlik'. [Yaradan] quyuq q o n hali ham sil— jib turar edi (Oybek). Qadimgi turkiy tilda ham shunday maʼnoni anglatgan bu ot asli qan tarzida ta — laffuz qilingan (Devon, III, 172); oʻzbek tilida a unlisi â unlisiga almashgan: qan > qân
1. Organizmning yurak va qon tomirlardan iborat yopiq sistema ichida toʻxtovsiz harakatlanib turuvchi suyuq toʻqimasi (aʼzo va hujayralarni oziqlantiradigan, modda almashinishini taʼminlaydigan qizil suyukdik)
Arteriya qoni. Vena qoni. Qon aylanishi. Qon bosimi. Qon ketishi (oqishi). Qon tomirlari
Yara koʻkrakda, yurakka yaqin: undan quyuq qon hazi ham siljib turar edi — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Tugʻishganlik, qarindosh-av-lodlik ramzi sifatida. "Yoshlik"
Ota-bobosi sanʼatkor oʻtganda, qonida bor
Ular "Oʻzimning qonim, qoʻynidan toʻkilsa qoʻnjiga, begona boʻlmasin" qabilida ish tu-tadshzar — Gazetadan
3. koʻchma Narsalarning yashash, harakatlanish ramzi sifatida; "joni", "yuragi"; qon tomiri
Neft motorlarning qonidir, Neft mamlakatning shonidir — Yo. Mirzo
Nutq insoniy madaniyatning qon tomiri, asosi va oʻzagidir — "Saodat"
4. koʻchma Shaxsga xos hissiyot, his-tuygʻu
Qandaydir bir parivashning olovli jozibasi, husn-malohati uning erkaklik qoniga choʻgʻ tashlab yuborgan edi — K. Yashin, Hamza
Jayronning shamoldek yengil irgʻishlab qochishi beixtiyor koʻzni oʻynatib, odamda ovchilik qonini koʻpirtiradi — M. Mansurov, Yombi
ot Etik, mahsi va shu kabilar oyoq kiyimlarining boldirni, ilikni oʻrab turadigan yuqori qismi.
Qoʻnji uzun etik. Qoʻnji baland botinka,
Tursunboy qizil etigining qoʻnjini boldirga burma qilib tushirib olgan edi. — S. Ahmad, Ufq
Qori etigining qoʻnjidan dandon sopli pichogʻini olib, Oʻrmonjonga berdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
ot 1. Qoʻnish yoki turish joyi, manzil.
Yogʻin tinib, moʻydanlar ovuli bilan qirdagi qiyotlar qoʻnimi orasiga soʻqmoq yoʻllar tushdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
2. Xatti-harakatsiz, tinch holat; tinim, tinchlik.
Kolxoz raisida qoʻnim yoʻq, mashina oling, — Komiljon. Oybek, Oltin vodiydan shabadalar
Koʻnimi yoʻq kapalak guldan gulga qoʻnadi. — T. Yoʻldosh.
sft. 1. Qoni boʻlgan, qoni bor.
Issiq qonli hayvonlar.
Unsin akasini quchoq-lab, qonli yarasiga yuzini, koʻzini surib yota berdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Qon yuqli, qon teggan, toʻkilgan.
Qonli qilich.
Qonli koʻylakni Qoratoy ehtiyot bilan tilib, yarani ochdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Muharram juda shoshib qolgan edi. Uning koʻz oldiga qonli maydon-u erining choʻzilib yotgani keldi. — Shuhrat, Shinelli yillar
3. Qon toʻkish, xunrezlik bilan sodir boʻladigan.
Qonli urushlar. Qonli jang.
Koʻp sirlarning, qonli kunlarning Guvohisan, ulugʻ Dnepr. — Gʻayratiy
Uni joniga teggan bir yoki bir necha qarzdori oʻldirgan, yo boʻlmasa, biror oʻziday axloqsiz raqibi undan qonli oʻch olgan. — S. Ayniy, Esdaliklar
