Қидирув

от 1. Шеърий мисраларнинг муайян ўрнида оҳангдош сўз ёки сўз бирикмаларининг из-чил такрорланиб келиши.

Шеърни қофияга солмоқ. Сўзларни ўзаро қофия қилмоқ.

Тўла оҳангдош бўлган сўзлар ёки ҳижоларнинг қофияланиши тўқ қофия ёки тўла қофия деб аталади. — Адабиёт назарияси

2. Шеърдаги қофиядош сўзларнинг охирги ҳарфи.

3. эск. Шеър ёзиш ҳақидаги таълимот.

от Ўзаро қофияланувчи, талаффузи ўхшаш, оҳангдош.

Қофиядош сўзлар. Қофиядош бўлмоқ.

— Ҳа, бола учрамаганда, балога учрардик, — деди Фарҳод қофиядош сўз топганлигидан кулиб. — А. Ҳакимов, Илон изидан

Қофиядош ибора>гар Рабғузий асари тилининг Яссавий ҳикматлари тилига жуда яқин эканини кўрсатиб турибди. — П. Қодиров, Тил ва эл

Отингизни қофиядош қилиб Эшполвон ўрнига Мешполвон қўя қолинг. — С. Аҳмад, Уфқ

фл. Қофия қилмоқ; қофияли қилмоқ, қофияга солмоқ.

Шеърнинг иккинчи мисраларини қофияламоқ.

от Қуруқ қофиянинг ўзига берилиб кетиш.

Уларда оҳангдошликни юзага келтирувчи қофиябозлик ибтидоий сўз ўйини тусини олган. — УТА

фл. Қофияламоқ феълининг мажҳул нисбати.

от Қофиядош ҳолат, қофияга эгалик.

Сўзларнинг қофиядошлиги.