Qidiruv

ot 1. Koʻpol, besoʻnaqay koʻrinishga egalik.

Kiyimning qoʻpolligi.

Oʻzi xirsday baquvvat. Bir kuni, bu gavda, bu qoʻpollik bilan ayni frontbopsiz-da! deb qolmasmanmi. Qoldim baloga. — Shuhrat, Shinelli yillar

2. Qoʻpol gap, muomala, besoʻnaqay xatti-harakat va shu kabilar

U darrov uzr soʻradi: — Qoʻpolligim qursin, eshikni qoʻqqisdan ochib, chiroqni oʻchirib qoʻydim. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Oʻqituvchi tajanglik, qoʻpollik, shoshqaloqlik, besabrlik kabi nomatlub sifatlardan butunlay musaffo boʻlishi shart. — R. Usmonov, Odobnoma

sft. 1. Bichimi kelishmagan; beoʻxshov, besoʻnaqay; dagʻal.

Qoʻpol etik. Qoʻpol kiyim.

Uning tarvaqaylagan qoʻpol, yalangʻoch shoxlari hovlining u burchagidan bu burchagiga yetadi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Taxtadan qoʻpolgina qilib yasalgan uzun stolga qizil mato yozilgan. — H. Gʻulom, Mashʼal

2. Kishiga qattiq tegadigan, kishini ranjitadigan; dagʻal, qoʻrs, tund, yoqimsiz.

Qoʻpol muomala. Qoʻpol soʻz. Qoʻpol qiliq. Qoʻpol harakat. Qoʻpol hazil. Qoʻpol gapirmoq.

Raisning qoʻpol eʼtirozini eshitib turgan Bekboʻta, qoni qaynab ketdi shekilli, oʻzini tutolmay, keskin gapirdi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Maorif mudiri Xizirov uning [Elmurodning] taʼbiga qarshi, tomdan tarasha tushganday, qoʻpol javob qildi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

Men ham senga eski bir maqolni aytishim mumkin edi. Lekin juda qoʻpol boʻlganidan, aytishga tilim bormaydi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Shunday belgi-xususiyatga ega boʻlgan shaxs haqida.

Yuzboshi Abdullabek oʻlguday qoʻpol odam., bu odamni qaranglar, qanday xushfeʼl. — Mirmuhsin, Meʼmor

Meni dagʻal desang, tan beraman. Qoʻpol desang, boʻynimga olaman. — Uygʻun, Qaltis hazil

4. Oqlab, kechirib yoki tuzatib boʻlmaydigan.

Qoʻpol xato. Boshqalarning ichki ishlariga qoʻpol ravishda aralashish.

[Uning] Bu qoʻpol gunohini tasodifan chiqqan xayrli natijasiga bagʻishlash, bundan kelin shunday xato qilsa, qattiq jazo koʻrishini unga tushuntirish kerak. — S. Ayniy, Qullar

fl. 1. Qoʻpol, besoʻnaqay holga kelmoq.

Qalin kiyinib qoʻpollashmoq.

2. Qoʻpol, sovuq muomala qiladigan boʻlib qolmoq, toʻnglashmoq, dagʻallashmoq.

Bitta men emas, hatto sening oʻzing ham qoʻpollashib qolding, ortiqcha gap koʻtarolmaysan. — J. Abdullaxonov, Toʻfon

U avvalgi Malaxov emas edi, qoʻpollashgan, muomalasi toʻng, harakatida toʻnglik bor. — Shuhrat, Shinelli yillar