ot
1.
Silkitilganda, tili devorlarga urilib sado chiqaradigan, toʻntarilsan konus shaklidagi metall asbob.
Mis qoʻngʻiroq. Butxona qoʻngʻirogʻi. Qoʻngʻiroq chalmoq. Tuyasidan qoʻngʻirogʻi qimmat. — Maqol
Boʻyinlariga osilgan qoʻngʻiroqlarni ogʻir jaranglatib, tuyalar oʻtadi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2.
Ovoz chiqarib signal beradigan har qanday moslama.
Xolmat elektr qoʻngʻiroq knopkasini bosishi bilan, xona ichkarisidan yoqimli ovoz eshitildi. — I. Rahim, Chin muhabbat
Karavot yonidagi stol ustida turgan telefon qoʻngʻirogʻi jiringladi. — M. Joʻraboyev, M. B. martabasi.
3.
s. t.
Telefon.
Toʻxta, sen domla pochchangni bu yerga kirgizib yuborib, oʻzing qoʻngʻiroqning oldida oʻtir. Birpasdan keyin men qoʻngʻiroq beraman. — Hamza, Tuhmatchilar jazosi
4.
sft. koʻchma
Jaranglama, yoqimli (ovoz haqida).
— Men sizni tanimadim, — dedi qiz qoʻngʻiroq tovush bilan qatʼiy. — Shuhrat, Shinelli yillar
Uning qoʻngʻiroq ovozini eshit-gan har bir kishi, uzoqlardan boʻlsa ham yetib kelardi. — J. Sharipov, Xorazm
5.
sft. koʻchma
Buralib-buralib turadigan, jingalak (soch, jun va shu kabilar haqida).
Sochi qoʻngʻiroq qizcha.
Xalil jajjigina, istarasi issiq, sochlari qoʻngʻiroq, boʻyi oʻziga qariyb teng keladigan dilkash bir qiz bilan tanishdi. — Tuygʻun, Doʻstlik sevinchlari
