sft. 1. Tepaga yoʻnalishi toʻgʻri emas, biror tomonga ogʻgan; qiyshaygan.
Qiyshiq stolba. Qiyshiq devor. Qiyshiq chinor.
Oʻrtasi bukchayib ketgan stul ustidagi qiyshiq shamdonda sham yonib turardi. — Saodat
— Hu anovi qiyshiq oʻsgan yulgʻunni koʻryapsizmi? — shivirladi u. — Oʻshandan sal yuqorida. — S. Anorboyev, Oqsoy
Paranjini qiyshiq yopinib, kampir kirib keldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Past, baland va qiyshiq uylar orasida reja bilan solingan chiroyli oq imoratlar uchrar edi. — A. Qahhor, Kartina
2. Yoʻnalishi biror tomonga yoki har ikki tomonga burilgan; egri, qingʻir.
Tor, qiyshiq koʻchalar adashib qolib, Ilondek oʻrmalar parishon tunda. — X. Davron, Tungi bogʻlar
Yangi modelning sifati buzildi: birining choki qiyshiq, ikkinchisining dastagi past. — Mushtum
Qoʻliga qiyshiq kaltak ushlagan qalandar oxirat kunidan vaʼz aytardi. — S. Siyoyev, Avaz
3. Joylashish, turish holati toʻgʻri, meʼyoriy emas.
Basharang qiyshiq boʻlsa, oynadan oʻpkalama. — Maqol.
Ogʻzi qiyshiq boʻlsa ham, boyning oʻgʻli gapirsin. — Maqol.
Sersoqol, toʻla yuzli, bir koʻzi qiyshiq kishi muloyim tovush bilan dedi — Oybek, Quyosh qoraymas
Sen biron koʻylakning yoqasini qiyshiq qadab qoʻysang javobgar boʻlamiz. — A. Qahhor, Asarlar
4. koʻchma kam qoʻll. Haqiqatga toʻgʻri kelmaydigan; notoʻgʻri, xato.
Murzin Elmurodning adolatli ogohlantirishidan qiyshiq xulosa chiqara boshladi. — Shuhrat, Shinelli yillar