sft. 1. zid. Qiyinchilik bilan amalga oshadigan, koʻp kuch, mehnat va shu kabilar talab qiladigan; sermashaqqat, mashaqqatli; oson.
Qiyin ish. Qiyin masala. Qiyin vazifa.
Sanat turlarining ichida eng qiyini — rassomchilik. — F. Musajonov, Himmat
Mulla Fazliddin yosh podshohning amri bilan Buratogʻning chiqish qiyin boʻlgan xush-manzara bir qoyatoshi ustiga kichkina hujra qurgan. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2. Ogʻirchilik, qiyinchilik bilan bogʻliq boʻlgan; ogʻir, mushkul.
Qiyin sharoit. Qiyin ahvol.
Qarab oʻtirsak —uyat boʻladi, xalq qiyin kunimda asqatmadi, deydi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
Musofirchilik qiyin, bola-chaqani sogʻinadi kishi. — Oybek, Tanlangan asarlar
— Bola faqirga qiyin boʻldi, — dedi Jonuzoq oqsoqol Oysuluv suzib kelgan ovqatni yeyayotib. — S. Anorboyev, Oqsoy
3. kesim vzf. Mahol, amrimahol.
Qorongʻida kim ekanini bilish qiyin. Kasalning kelishi oson, ketishi qiyin. — Maqol
U
zamonda, oʻgʻlim, bizga oʻxshagan odamlarning toʻrt tanga orttirishi qiyin edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Buning ustiga, suyagi mehnatda qotgan ayolning nozik qomat, xipcha bel boʻlishi qiyin albatta. — M. Xayrullayev, Tilla marjon
Duduq odamning gapirishi qiyin, ammo uning gapini tushunish undan ham qiyin. — F. Musajonov, Himmat
4. kam qoʻll. ayn. Qiyinchilik.
Qizniki qiyin bilan bitar, Oʻgʻilniki oʻyin bilan bitar. — Maqol