фл. 1. Терига, баданга тегиб ёки тегизиб, кулги қистатмоқ.
Бир-бирини қитиқлаб, ҳиринглашган қизлар Нозикнинг сўзига қулоқ солмадилар. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
2. физиол. Қўзғатмоқ, уйғотмоқ, таъсир қилмоқ (асабни, организмни, айрим аъзони).
Нерв учларини қитиқламоқ.
Улар [озиқ моддалар] етарли бўлса, тўқлик маркази қитиқланиб, иштаҳа бўғилади, камайиб кетганида эса очлик маркази қитиқланиб, иштаҳа очилади. — Фан ва турмуш
3. кўчма Безовта қилмоқ, қўзғатмоқ, кучайтирмоқ.
Қовурилаётган кабоб ҳиди димоғни қитиқлайди. — Й. Муқимов, Қутлуғ қадам
Бу гаплар кишиларнинг мудраган руҳларини қитиқлади — П. Турсун, Ўқитувчи
Хушбўй еллар билан диллар завқини Қитиқлар оромбахш, севикли баҳор. — Х. Расул.
4. кўчма Ғашини ёки аччиғини келтирмоқ, зардасини қайнатмоқ.
Салимхоннинг келишмаган товуши уни қитиқлади ва у ҳам қўшила бошлади. — А. Қаҳҳор, Сароб
- Юракни (ёки дилни, қалбни) қитиқламоқ Кишига ёқиб, ширин ҳис-туйғулар уйғотмоқ, роҳат бахш этмоқ, завқ-шавқ бағишламоқ. Машинанинг дарчасидан кираётган ўйноқи шабада дилларни қитиқлади. — Т. Расулов, Марҳамат