Қидирув

от Терига, баданга бирор нарсанинг тегиши, қитиқлаши туфайли юзага келадиган асабий сезги.

Қитиғи тез одам. Қитиғи ёʻқ одам,

Бегимхоннинг қитиғи зўрлигидан ўзини тутолмай вой! деб ёнига ташланди. — И. Рахим, Чин муҳаббат

Бувасининг бир тутамгина соқоли юзига тегиб, [боланинг] қитиғини келтириб кулдирарди. — С. Анорбоев, Оқсой

тақл. с. Қуруқ нарсаларни тирнаганда, бир-бирига ишқаганда, кемирганда ҳосил бўладиган товушни билдиради.

рвш. 1. Жуда оз, озгина, жиндай.

Қитдай мизғиб олмоқ. Оёқларида қитдай мадори ёʻқ.

Гулсумбиби уйда қитдай ўтин, қитдай кўмир ёʻқлигини сўзлади. — Ойбек, Танланган асарлар

2. с. т. (асосан, такрор ҳолда — қитдай-қитдай). Спиртли ичимликни билдиради.

Бир сафар Ҳошимжон қитдайни отиб келди-да, яна ёʻлини тўсди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

сфт. Асабга, ғашга тегадиган қилиқ, хатти-ҳаракатлар қилувчи, қилдан қийиқ ахтариб, ковлаштириш билан шуғулланиб юрувчи.

Ким буни бедазорга қўйиб юборяпти, деб юрсам, сен экансан-да, тирранча! Муштдай ҳолингдан отангга ўхшаб мунча қитмир бўлмасанг?! — Ёшлик

Бу сафар у ҳар нарсадан бир иллат қидирадиган айрим қитмир одамлар тимсолини яратди. — М. Яҳёев, Ҳам кулдириб, ҳам ўйнатиб

от с. т. Қиттай, озгина.

айн. Қитдай.

Қиттай сув. Қиттай туз. Қиттай ичмоқ. Қиттай мизғиб олмоқ.

Осмон тиниқ, кўм-кўк шишадай, Қиттай булут ёʻқ. — Ҳ. Олимжон