Поиск

ot 1. Kishilar koʻplab, yoppasiga qiriladigan, koʻp qon toʻkiladigan urush, jang, bosqin; xunrezlik.

Qirgʻin urush. Qirq yil qirgʻin boʻlsa, ajali yetgan oʻladi. — Maqol

Yigitlarimizga okop qazdiradimi yo miltiq ushlatib, qirgʻinga haydaydimi — bu narsa oqpodshoning ixtiyorida. — Oybek, Tanlangan asarlar

Endi avvalgidan battar qirgʻin boʻlishini sezgan bek va navkarlar Andijon qoʻrgʻoniga kirib bekina boshladilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. Koʻplab oʻlish, qirilish; oʻlat.

Mollarga qirgʻin keldi.

3. koʻchma s.t. Qattiq janjal; urush.

fl. 1. Narsaning beti(sirti)ni pichoq, kapgir va shu kabilar narsa bilan sidirmoq, tarashlamoq.

Oʻzing ham qirib qoʻygan sabziday boʻlibsan. — E. Raimov, Ajab qishloq

kapgir bilan qozonni qirar ekan, jerkib: — Hadeb yigʻi toʻgʻrisida gapirmang, — dedi. — A. Qahhor, Asror bobo

shundoqqina koʻrinadigan joyiga kimdir mix bilan qirib, Erkin, deb yozib qoʻyibdi. — S. Ahmad, Saylanma

Sigiringizning qanshariga temiratki chiqibdi, namakob surkadim, nos surkadim — boʻlmadi, pichoq bilan qirib, kerosin surkash kerakmish. — A. Qahhor, Yangi yer

2. Moʻy-tuklarni oʻtkir asbob bilan tarashlab, tagidan kesib olmoq; shu usulda tozalamoq.

Soch(ni) qirmoq.

Mahkam aka Sarsenboyning sochini ustarada qira boshladi. — R. Fayziy, Sen yetim emassan

3. Qirgʻich, qoshiq va shu kabilar asboblar bilan sidirib maydalamoq.

Turp qirmoq.

Yoshlar kabob chaynashyapti, men boʻlsa, qovunni qirgʻichda qirib yedim. — I. Rahim, Ixlos

4. Koʻplab yoki yoppasiga oʻldirmoq, qirgʻin qilmoq.

Dushmanni qirmoq. Zararkunandalarni qirib tashlamoq.

Bu qon kom desang, yana toʻkaman. Hammasini qiraman. — Oybek, Tanlangan asarlar

Baliqchi qushlar kemiruvchilarni koʻproq qiradi. — Fan va turmush

5. s. t. Koʻplab, koʻp miqdorda yigʻmoq, toʻplamoq, qoʻlga kiritmoq, oʻlja qilmoq.

Bolalar olchani rosa qiribdi.

Gaplariga qaraganda, u bir necha maktabda hisobdan dars berar va pulni kirar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

P. Tursun, Oʻqituvchi

Togʻlarda turli konlar, qirlarda gʻalla behad — Habibiy

ot Qirgʻin qiluvchi, soluvchi; qirgʻin qatnashchisi, xunrez.

Qirgʻinchilar oʻq uzmasdan, hujum qilmasdan turib, sizlar oʻt ochmaysiz. — Sh. Toshmatov, Erk qushi

ot 1. Qonli qattiq jang, qirgʻinchilik, xunrezlik.

Bu qirgʻinbarot, oʻz navbatida, girdobiga bu boy, bu kambagʻal deb oʻtirmay, hammasini tortib, katta tahlika tugʻdirgach, Sodiqboyvachcha ham shahardagi hovlisiga koʻchib ketgan edi. — K. Yashin, Hamza

2. koʻchma s. t. Qattiq janjal, urish, zoʻr mojaro.

Ikki mahalla oʻrtasidagi mushtlashish, qirgʻinbarot avjga chiqib turganda, qandaydir bir oʻtkir ovoz darhol odamlar diqqatini oʻziga tortdi. — Mirmuhsin, Tarixiy qissa

ot ayn. qirgʻinbarot.