фл.
1.
Секин-аста ёки ғимир-ғимир ҳаракат қилмоқ, у ён-бу ён бориб-келиб, силкиниб турмоқ; тебранмоқ.
Шамол бўлмаса, дарахтнинг боши қимирламайди. — Мақол
Қурбон ота чўкка тушган, икки қўли тиззасида, худди сурат олдираётгандай ҳеч қимирламайди. — А. Қаҳҳор, Тўй
Шу вақт тахмонга осилган кирпўш ўз-ўзидан қимирлагандай бўлди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Умурзоқ ота ана шу хаёллар билан экан, икки қармоқ бирин-кетин қимирлаб қолди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
2.
Жойидан қўзғалмоқ, жилмоқ, силжимоқ, нари кетмоқ.
Шу жойдан қимирлама. Бемор олдида қимирламай ўтирмоқ.
Ғир этган шамол ёʻқ, от-арава кўтарган чанг, ҳавода узоқ вақт қимирламай туриб қолар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
3.
Кўчма Иш, ҳаракатда бўлмоқ, чалишмоқ; юрмоқ.
Тезроқ қимирланг, кеч қоляпмиз. Қимирлаган қир ошар. — Мақол
Йигирма учта машинамиз бўлса-ю, шундан бор-ёʻғи тўрттаси қимирласа-я! — Муштум
4.
Бирор иш-машғулот билан банд бўлмоқ, шу туфайли кун кечирмоқ, тирикчилик қилмоқ.
Раҳматлик бувам ўлганларидан кейин самовар ўзимга қолди. Ёш бўлсам ҳам, чойхонада қимирлаб турибман. — Б. Раҳмонов, Мардлар қиссаси
Мен ҳам, албатта, тек ўтирмай, кучим етганча қимирлаб турибман. Қурт тутамиз. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
Жони бор одам қимирлаб туриши керак — унинг фалсафаси шу. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Бе-е, менда пўлат нима қилади, тақсир. Эски тақалар, темир-терсаклар билан зўрға қимирлаб турибмиз. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
