фл. 1. Топиш учун уринмоқ, топишга ҳаракат қилмоқ; ахтармоқ, изламоқ.
Ёʻқолган китобни қидирмоқ. Дўстини қидирмоқ.
Ҳаёт шохларга тикилиб қаради. У овоз эгасини таниган, таниганини қидира бошлаган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Қутбиддин тўхтаб, шу атрофда тунаб қолишга ярайдиган жой қидира бошлади. — С. Кароматов, Олтин қум
Ҳури гапни чўзиш учун ҳовлиқиб, мавзу қидира бошлади. — Ф. Мусажонов, Ҳури
2. Қидириш, излаш ишлари олиб бормоқ, тадқиқ этмоқ.
Янги конлар қидирмоқ. Космосни забт этиш ёʻлларини қидирмоқ.
3. Топиш, эришиш ўй-хаёлида, иштиёқида, ёʻлида бўлмоқ.
Бахт қидирибсанми, уни фақат меҳнатдан топасан. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
Ҳалиги мен айтган ўртоғимнинг ота-оналари орзу-ҳавас қидириб, бечора қизларини қаритиб қўйдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
4. шв. Сайр-саёҳат қилмоқ.
Сайр этиб-қидириб, дунёни кезиб, Сўз айтиб, Москвада юрган — Жамбулдир, Фозил Ёʻлдош ўғли
- Из қидирмоқ Кампир из қидириб, боғма-боғ бориб, баланд девор олдида тўхтади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
- Тирноқ остидан кир қидирмоқ