ot
1.
Qichinishga majbur qiladigan his-tuygʻu.
Aʼzoyi badanimga qichiq turdi. Yaraning qichigʻi bosildi.
Bu hodisa kaptimning qichigʻini ilgari bosib qoʻydi. — Choʻlpon, Kecha va kunduz
2.
koʻchma
Yengib boʻlmaydigan kuchli xohish, istak.
Qichigʻini bos(tir)moq.
3.
koʻchma
Kishini oʻziga tortish, hissiyotini uygʻotish uchun qilinadigan shoʻx harakat, qiliq; noz-ishva, karashma, gʻamza.
— Qiziq, — koʻzlarini qichiq suzib, xotin gapira boshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Qichiq atlas Atlasning shoʻxchan gulli bir turi.
Shu vaqt eshik ochilib, juvon kirib keldi. Ustida oʻsha qichiq atlas koʻylagi, faqat yengini shimarib qoʻyibdi. — S. Anorboyev, Oqsoy