ot 1. Kesuvchi asboblarning tigʻini oʻtkir qilish uchun ishlatiladigan, odatda, uzunchoq va yapaloqroq silliq yoki maxsus ishlangan tosh.
Tosh tuz tuyiladigan oʻgʻir ichidan uzun qayroqni olib, pichoqni qayray boshladi. — Sh. Xolmirzayev, Ogʻir tosh koʻchsa
Kasbim — sartaroshlik. Bitta qayrogʻu bitta ustara dastmoya. — Gazetadan
2. Jismi sadolanuvchi urma cholgʻu; raqqos(a)lar qoʻlda shiqirlatib oʻynaydigan bir juft choʻzinchoq (qayroqqa oʻxshash) tosh.
Shermat bilan Alisherning yogʻochoyoqda turib, qayroq bilan uforiga oʻynashini aytmaysizmi?! — M. Qodirov, Asaka dorbozlari
Xorazm qayroqlari yana qaysi xalq qoʻlida shunday jaranglashi mumkin? — Sharq yulduzi
3. koʻchma (3-sh. egalik shaklida — qayrogʻi) Umuman, oʻtkirlovchi, charxlovchi narsa.
Kitob — aql qayrogʻi. Qoʻlning kuchi birni yengsa, bilimning kuchi mingni yengadi. — Shuhrat, Shinelli yillar
4. ayn. Qayroqi.U
qayroq bugʻdoy unidan yogʻli patir, somsa yopdi. — I. Rahim, Chin muhabbat