ot 1. Kuchli yogʻinlar va sugʻorishdan soʻng nam tuproq betida hosil boʻladigan qattiq qatlam.
Urugʻ ekilgandan soʻng ustiga kuchli yomgʻir yogʻsa, tuproq beti qotib qoladi, biz shuni qatqaloq deymiz. — A. Qodiriy, Obid ketmon
Bugun zveno aʼzolari dalaga chiqib, qatqaloq yerlarni yumshatib, gʻoʻza nihollarining tagini boʻshatish bilan band. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar
2. Yer, qor va shu kabilarning muzlab, qotib qolgan ustki qatlami.
Koʻcha muzlab, qatqaloq va toygʻoq hosil boʻlibdi. — I. Rahim, Ixlos
Bektemir qatqaloqlarga qoqinib-suqinib, shtabga keldi. — Oybek, Quyosh qoraymas
- Qatqaloq sovuq Hamma narsani muzla-tib, qotirib qoʻyadigan qattiq sovuq. Odamlar chiyillagan chilla deb tariflagan kunlarda shunday qatqaloq sovuq rosa bir hafta davom etdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi