Қидирув

сфт. Бир ёки бир неча қатламдан иборат бўлган; қатлам-қатлам.

Қатламли булутлар.

от 1. Маълум қалинликдаги ёки қат-қат ёйиқ нарсалар қавати; қат.

Шағал қатлами. Атмосферанинг юқори қатлами. Тупроқнинг устки қатлами.

Даранинг икки ёни жуда тик; неча терак бўйи баланд тош қатлами девордай юксалиб, худди зангори кўлдай жимирлаган осмонни кўтариб турганга ўхшарди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

2. Таркиби асосан бир хил бўлган жинсларнинг ёйиқ қавати.

Оҳак қатлами. Тош-кўмир қатлами.

Маргимушни биласиз, учувчи унсур, у олтинли қатламлар тепасида нурдай таралиб, ҳовурдай жимирлаб ётади. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат

Қалин қор қатлами ҳамма нарсани, шу жумладан, полиция фаолиятини ҳам тўхта-тиб қўйди. — Газетадан

3. кўчма Кишиларнинг айрим белгилар билан бирлашган гуруҳи; табақа.

4. кўчма Ҳар қандай нарсанинг айрим белгиларига кўра бирлашган гуруҳи.

Тилнинг луғавий қатламлари.

5. кам қўлл. айн. Қават.

Бир неча қатлам қилиб ўралган чит рўмолни бўйнига ташлаб олган эди. — М. Хайруллаев, Тилла маржон

от Оддий хамирдан юпқа ёйиб, ёғда пишириладиган таом (бошқа шу каби пишириқлардан қатламлилиги билан ажралиб туради).

Патнисларда, тоғораларда, саватларда кулча, қовурма чучвара, варақи, қатлама ва бошқа ҳар нав мева-чевалар. — Ойбек, Танланган асарлар

фл. Юпқа нарсаларни буклаб ёки устма-уст қилиб қаватламоқ, букламоқ, тахламоқ.

Қоғозни иккига қатламоқ. Кўрпачани тўрт қатлаб солмоқ. Фанерларни қатламоқ.

фл. 1. Қатлам-қатлам қилиб тахламоқ, термоқ.

Олма яшикка қатламлаб жойланди.

2. Алоҳида қатламга ёки айрим қатламларга айирмоқ.

фл. Қатламламоқ феълининг мажҳул нисбати.