ot 1. Doʻstlik, birodarlik aloqalari bilan bogʻlangan, bir-biriga juda yaqin; doʻst, birodar.
Qardosh xalqlar.
Kelar doʻstlar, qardoshlar Markaziy Fargʻonaga. — A. Poʻlat
Usmon Serivelli sheʼrlarida doʻstimiz, qardoshimiz ozarbayjon xalqining baxtiyor qalbi jaranglar edi. — N. Safarov, Olovli izlar
2. Qarindosh, qarindosh-urugʻ.
Akam sutemar bola vaqtda onam kasal boʻlgani uchun, Ergashning onasi akamni emizgan, u bizga sut qardosh edi. — S. Ayniy, Esdaliklar
Ogʻa-ini, qardoshimdan — Barchasidan judo boʻldim. — Ravshan
3. Oʻziga teng kishiga murojaat shakli; oshna, ogʻayni, birodar, oʻrtoq.
Yuragingda nima dard bor, qardosh? — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi