fl. Tikka qotib turmoq, tik holatda boʻlmoq.
Mochalov bilan birga uning kabi pogonli, yarogʻ-aslahali ikki toʻra zinada qaqqaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Baʼzan qizgʻish-qoʻngʻir bir ilon oʻt orasidan oʻrmalab kelib, atrofni tomosha qilayotgandek qaqqayib qolgan yumronqoziqqa tashlanadi. — M. Osim, Toʻmaris
Qish oppoq koʻrpasin toʻshagan yerda Qaqqayib turibdi bir tup oq qayin. — X. Saloh