ot 1. Boshoqdoshlarga mansub, suvda, botqoqlikda, toʻqayzorda oʻsadigan, boʻgʻim-boʻgʻim uzun poyali oʻsimlik; shu oʻsimlikning oʻrilgan poyasi va uning choʻpi.
Qamish oʻrmoq. Qamishdan boʻyra toʻqimoq.
Ular qamishlarni shaldiratib, suvga yaqin kelganlarida, oʻzlari ham balchiqqa botib keta boshlashdi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Uch tomoni qamish bilan oʻralgan hovliga avval Sidiqjon kirgan edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Shu oʻsimlik poyasi bilan oʻralgan, yopilgan; shundan yasalgan.
Qamish devor. Qamish tom. Qamish pay.
Keyin bir parcha qogʻoz olib, qamish qalamni qitirlatib yoza boshladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Qamishdan bel bogʻlab Sidqidil bilan, astoydil. Toʻylaringizga qamishdan bel bogʻlab xizmat qilayin, ukajon. — N. Qobil, Unutilgan sohillar