от 1. Юрак.
Мен узоқ вақтгача ухлай олмай ётдим, нафасим қисилиб, қалбим нотинч тепарди. — М. Жабборов, Севинч ёшлари
Мирзакаримбойнинг хотини Лутфинисо тўсатдан, қалб хасталигидан бўлса керак, бир кечада вафот этди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кўчма Кишининг руҳий ёки маънавий дунёси, ички ҳис-туйғулари маркази рамзи; юрак, дил, кўнгил.
Қалби пок одам. Қалб амри. Қалб ҳарорати. Қалби қувончга тўла. Қалбига ёʻл топмоқ.
Қиз ўз қалбини Ёʻлчига бағишлаган эди. — Ойбек, Танланган асарлар
Бобур юқори қаватга қайтиб чиқар экан, қалбини тўлдирган шодликлар орасида сурнай навосидек жарангли ва ёқимли бир туйғу янграб эшитилаётганини сезди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
3. Алдам-қалдам, қинғир ишлар қиладиган, қаллоб, нопок.
Қалб қозони қайнамас, қайнаса ҳам қуюлмас. — Мақол
4. Нопок, эгри, қинғир.
Қалб ишга қўл урмоқ.
Ҳиммати-ку ёʻқ, яна ўзи ҳам ўлгудек бахил, нияти қалб йигит. — Муштум