sft. 1. Uzoq chidaydigan qilib ishlangan; pishiq, mustahkam.
Puxta gazlama. Puxta arqon. Puxta imorat. Puxta toʻqilgan paypoq.
Kunning qizigʻida keng tosh yoʻlda puxta etiklarini qaldiratib ildam yurgan askar yigit terlagan yuzida birdan shabada nafasini sezdi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.
Koʻchama-koʻcha puxta gʻishtlardan toʻshab, taxtiravon yoʻl soldi. — Nurali
2. Pishiq, har tomonlama oʻylab ish qiladigan.
Puxta odam. Puxta tashkilotchi. Puxtaning ishi besh, shoshmaning ishi boʻsh. — Maqol
— Ha, sen puxtasan, — deya Toʻgʻaysari yana yonboshladi. — Balki seniyam bilganing bilgandir. — Sh. Xolmirzayev, Qil koʻprik
3. Atroflicha, chuqur oʻylangan, asosli; pishiq.
Puxta fikr. Puxta ish. Puxta asar.
Xatib domla haqsizlikka qarshi puxta tadbirlarni koʻradi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
Bu gapni alohida eʼtirof etish kerakki, bularning barisi hayotiy, badiiy jihatdan puxta, ishonarli chiqadi. — K. Qahhorova, Chorak asr ham nafas
Yoʻl-yoʻlakay qiz juda kam gapirar, faqat savollarga javob berar edi, javoblarni ham oldin puxta oʻylab, keyin aytardi. — F. Musajonov, Huri
4. Kamchiligi, kam-koʻsti boʻlmagan, bekam-koʻst; toʻla-toʻkis.
Nazariy jihatdan puxta tayyorgarlikka ega boʻlgan mutaxassis kadrlar. Qishlovga puxta tayyorgarlik koʻrmoq.
Siyosiy mustaqillik puxta va mustahkam iqtisodiy zaminga ega. — Gazetadan