Изоҳли луғат
· яна 5 та луғатда
рвш. Ўз қилмиши учун руҳий эзилиш ҳисси; афсусланиш; афсус, надомат.
Пушаймон бўлмоқ (емоқ, қилмоқ). Сўнгги пушаймон — ўзингга душман. — Мақол
Иқрор бўлдим: гуноҳим ёʻқдир, Очиқ юриб топган кишимдан Ва беизн қилган ишимдан Пушаймоним ва оҳим ёʻқдир. — Ҳ. Олимжон
- Пушаймон бўлмоқ (ёки емоқ, қилмоқ) Ўз қилмиши учун руҳан эзилмоқ, афсус қилмоқ, афсусланмоқ. Отаси жаҳл устида шундоқ қилаётганини, зум ўтмай пушаймон бўлишини, бутун умидлари шу қизидан эканини билади. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ солҚудратнинг ўзи ҳам кўчиб келишганига пушаймон еди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқларГулнор айтганига пушаймон қилди, хатосини тўғрилаш учун сўзлашмоққа мажбур бўлди. — Ойбек, Танланган асарлар