sft. 1. Yassi, yopishgan yoki shikastlangan (burun haqida).
Rahimjon juda xunuk edi: qip-qizil goʻsht, puchuq burnida dogʻlar, boshida tuk. — A. Muxtor, Tugʻilish
2. Qanshari past, burni yassi, yopishgan, kichik yoki shikastlangan.
Puchuq bola.
Koʻsa va puchuq xonning boshidagi qimmatbaho toji xuddi sigirga urilgan egardek besoʻnaqay qoʻnqayib turardi. — M. Osim, Elchilar
Puchuqning kelishdan maqsadi faqat shu yozib beriladigan xatgina edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Bizni haqorat qilib savayotgan kishi shu yerlarning egasi, mashhur Azim puchuq degan boy ekan. — Gʻ. Gʻulom, Shum bola
3. Bolalarga nisbatan erkalash, suyish maʼnosida qoʻllanadi.
Puchuq qizim, muncha shirinsan.
Kichik Telman, sal puchuqqina, qoragina, oʻzi shoʻxgina. — Mirtemir, Asarlar
4. Joʻmragi singan yoki uchgan.
Puchuq choynak.
Boyagi gapni ayt, deyapman! Sen puchuq obdasta oʻlgurga kim qoʻyibdi birovlarning ishiga aralashishni? — S. Ahmad, Choʻl shamollari
5. koʻchma Yapasqi, uchi kemtik (poyabzal haqida).
Puchuq etik,
Oyoqlarida kavush oʻrniga puchuq kalish. — Yoshlik