ot 1. esk. Radiotexnika va telemexanikada elektromagnit, yorugʻlik va boshqalar toʻlqinlar yordamida signal, nutq, musiqa, tasvir kabilarni qabul qilish uchun moʻljallangan apparat.
2. s. t. Radiopriyomnik.
Oʻrnidan turib, priyomnikni buradi-da, unga bagʻrini berib, tirsagi bilan suyanganicha, derazadan hovliga qarab, indamay turaverdi. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar
Bu ustaxonada turli markadagi priyomnik, televizorlar chang bosib yotardi. — T. Ashurov, Oq ot