ot 1. Oyoq; oyoq izi, yoʻl; oyoq osti.
[Gʻofir:] Yolgʻiz gavhardan tiniq, quyoshdan ham yuksak muhabbatim bor, xolos! Sening poyqadamingga sochmoq uchun zarlarim yoʻq! — Hamza, Boy ila xizmatchi
Axir u yoshlikdan orzu qilgan niyatiga yetdi geologiya allomalarining muborak poyqadami yetgan togʻ-toshlardan koʻtarildi, ularning qutlugʻ qoʻllari teggan togʻ jinslariga bolgʻa urdi. — S. Karomatov, Oltin qum
— Usmon otaning poyqadami yetdi-yu, hamma yoqda bogʻlar paydo boʻla boshladi, — dedi Joʻra aka. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
2. Qadam qoʻyish, tashrif buyurish, kelish.
Oʻsha oʻqituvchining poyqadamidan oʻrgilay [dedi Rixsi xola]. — S. Zunnunova, Yangi direktor
— Poyqadamlaringiz qutlugʻ keldi, — dedi biz bilan koʻrisharkan birinchi kotib. — Gazetadan
Ogʻaynilarining poyqadami bilanmi yo dori-darmonning nafi tufaylimi, Shahob chindan ham odatdagidan tezroq oyoqqa turdi. — L. Tojiyeva, Mehrim sizga, odamlar.