1. Bir-biriga juft yoki mos boʻlmagan, jufti, poyi adashgan, boshqa-boshqa, adash (juft holda ishlatiladigan narsalar haqida). Poyma-poy tufli. Poyma-poy qoʻlqop. Poyma-poy paypoq.
U
ham shu lahza Umidni koʻrib, yuragi urib ketdi. U Umidga yaqinlashgan sari, qadamlari beoʻxshov tushar, poyma-poy tufli kiyib olgandek, qiynalar edi. — Mirmuhsin, Umid
Domla gʻuldurab, bir navi duo qildi-da, kalishini avval poyma-poy kiyib, bukchayib, boshqatdan toʻgʻrilab oldi. — H. Gʻulom, Mashʼal
2. koʻchma Mazmuni bir-biriga bogʻlanmagan, qovushmagan, poyintar-soyintar, telba-teskari.
Poyma-poy gap. Poyma-poy soʻzlab bermoq.
Asrora Karimjonning kelishini kutib, dunyodagi jami tashvishlarni unutgan, gaplari ham allaqanday poyma-poy, qiliqlari oʻziga yarashmagandek, yerda yurayotganga emas, osmonda uchib yurganga oʻxshardi. — S. Ahmad, Ufq
Gavhar uni koʻrganida ham, poyma-poy gaplarini eshitganida ham indamay turaverdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol