Қидирув

от 1. Соқчилик, қўриқчилик.

Ана шундай пойлоқчилик қилиб юрган кунларининг бирида бўрини кўрди. — С. Анорбоев, Ҳамсуҳбатлар

Укалари ҳам навбат билан пойлоқчилик қилишибди. Ортиқ ҳеч нарса рўй бермабди. — Чалпак ёққан кун

Худойбердиев билан Козлов хандақни чуқурроқ қазиб, навбати билан пойлоқчилик қилишди. — Н. Сафаров, Оловли излар

2. Айғоқчилик, жосуслик.

Парпихўжа ёғчи пойлоқчилик, чақимчиликнинг муваффақиятидан ғурурланиб, кўз учи, қулоғи билан тўплаган маълумотини сўзлаб бораркан, элликбоши уни тўхтатди. — Ойбек, Танланган асарлар

от 1. Бирор кимса, нарса ёки жойни сақлаб, қўриқлаб турадиган, бирор хавф юз берганда, уни даф қилиш учун чора кўрадиган киши; соқчи.

Бу ҳам майли, Комил билан Инобатнинг ўтирганини айтинг пойлоқчи бўлиб! — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса

Соқчилар бу ерда пойлоқчи бўлиб ўтирганларидан жуда асабий эдилар. Чунки ҳозир бошқа ғолиблар Бобур тарафдорларининг мол-у мулкларини талон-торож қилиб бойимоқда эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. кам қўлл. Айғоқчи, жосус.

Сардор буларни Ҳирот ва Тежен ёʻли томонларига пойлоқчи қилиб юборган эди. — С. Айний, Қуллар

3. с. т. Аниқ мўлжалга олувчи; мерган.