от 1. Иморат ёки иншоотнинг ост қисми; машина, механизмларнинг асоси.
Тош пойдевор. Устун пойдевори.
Бир ҳовуч сув айвоннинг пишиқ ғиштдан урилган пойдеворига сачради-да, шимилиб кетди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол
Иморатнинг пойдевори харсанг тошлардан кўтарилди, деворлари синч қилинди. — Ёшлик
У ҳовлига кириши билан, айвон пойдеворига суянганича, бошини осилтириб ухлаётган онасини кўрди. — Т. Малик, Шайтанат
2. кўчма Замин; негиз, база.
Меҳнат — роҳатнинг пойдевори. — Мақол
Инсонни маънавий шахс сифатида шакллантиришда мактаб пойдевор десак бўлади. — М. Жўра, Ноширнома
Таълимнинг пойдевори билимнинг ҳаётда кераклигини боланинг онгига етказа билишдир. — П. Усмонов, Одобнома
Ҳар томонлама ўзаро алоқаларимизга пойдевор бўлиб хизмат қилувчи мазкур ҳужжат асосида мамлакатларимиз ўртасидаги ҳамкорлик тобора равнақ топаётир. — Газетадан